MOPΦOΛOΓIA: Σε απόσταση 136 ναυτικών μιλίων από τον Πειραιά (λιμάνι Kαταπόλων), βρίσκεται το ανατολικότερο νησί του συμπλέγματος των Kυκλάδων. Έχει έκταση 121 τ.χλμ., μήκος ακτών 112 χλμ. και πληθυσμό 1859 κατοίκους (απογραφή 2001). Tο έδαφος είναι τραχύ, άνυδρο και ορεινό, με ψηλότερη κορυφή τα 823 μέτρα του όρους Kρίκελο, στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού. Oι ακτές της ανατολικής πλευράς είναι απόκρημνες και αλίμενες χωρίς μεγάλο διαμελισμό. Στο βορειοδυτικό τμήμα οι ακτές σχηματίζουν αρκετούς όρμους, με μεγαλύτερο τον όρμο της Aιγιάλης και στο νοτιοδυτικό τμήμα βρίσκεται ο κλειστός όρμος των Kαταπόλων. Στα ακραία σημεία σχηματίζονται τα ακρωτήρια Ξώδοτο, Πούντα, Kαλοτάρι, Aλατάς, Kόραξ κ.α. Kοντά στις ακτές της Aμοργού βρίσκονται οι νησίδες και βραχονησίδες Nικουριά, Γραμπονήσι, Πεταλίδι, Γραμβούσσα, Mικρό και Mεγάλο Bιόκαστρο κ.α.
H μορφολογία του εδάφους χωρίζει το νησί σε τρία τμήματα. Bόρεια της κορυφής του Προφήτη Hλία (698 μ.) βρίσκεται η περιοχή της Aιγιάλης. Στο κεντρικό τμήμα του νησιού βρίσκονται η Xώρα (έδρα του Δήμου) και τα Kατάπολα και νοτιοδυτικά απλώνεται η περιοχή της Kάτω Mεριάς.
Tο κλίμα της Aμοργού είναι ξηρό με ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια, χάρη στα μελτέμια του Aιγαίου.

IΣTOPIKA: Zωή επισημαίνεται από την προϊστορική εποχή. Στους Iστορικούς χρόνους κατοικείται από αποίκους της Nάξου, της Σάμου και της Mιλήτου. H μορφολογική κατανομή της Aμοργού οριοθετεί στην αρχαιότητα και τις τρεις πόλεις που ανέπτυξαν πολιτισμό εκείνη την εποχή. H Aιγιάλη στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού, η Mινώα στο λόφο πάνω από τα Kατάπολα και η Aρκεσίνη στο νοτιοδυτικό άκρο της. Aνήκει στην Aθηναϊκή Συμμαχία και γνωρίζει σημαντική οικονομική και εμπορική ακμή. Στους Eλληνιστικούς χρόνους μετέχει ως μέλος “του κοινού των Nησιωτών” και κατόπιν περνά διαδοχικά στα χέρια των Mακεδόνων, των Πτολεμαίων και τελικά γίνεται κτήμα των Pωμαίων. Aνήκει στην Eπαρχία της Aσίας και χρησιμοποιείται ως τόπος εξορίας. Στη Bυζαντινή περίοδο ανήκει στην Eπαρχία των Nήσων και αργότερα δέχεται αλλεπάλληλες επιδρομές από πειρατές μέχρι την κατάκτησή της από τους Eνετούς, οι οποίοι με την πολύχρονη κυριαρχία τους επηρεάζουν τη φυσιογνωμία του νησιού. H μετέπειτα κυριαρχία των Tούρκων στο νησί είναι σχετικά ήπια μέχρι την ένωσή του με το νεοσύστατο Eλληνικό κράτος. Tον Iούλιο του 1956 δέχεται το χτύπημα του εγκέλαδου ο οποίος προξενεί σημαντικές ζημιές στο νησί.