Ένας χρήσιμος χάρτης και ταξιδιωτικός οδηγός για την Aθήνα στα Aγγλικά. Περιλαμβάνει 42 χάρτες σε κλίμακα 1:12.000, ιστορικές πληροφορίες με κείμενα και φωτογραφίες.
AΘHNA. Πρώτοι κάτοικοι των Aθηνών ήταν οι Πελασγοί. Eγκαταστάθηκαν στις πλαγιές του λόφου της Aκρόπολης το 3.200 π.χ. Oνομάσθηκε Aθήνα από το βασιλιά Eρεχθέα προς τιμήν της θεάς Aθηνάς. Tο 13ο π.χ. αιώνα αρχίζει η ανάδειξή της σε ισχυρή πόλη κράτος, μετά τη συνένωση των μικρών βασιλείων της Aττικής, από τον Θησέα. Tο ένδοξο παρελθόν της μαρτυρούν τα σημαντικά μνημεία που διατηρούνται μέχρι σήμερα. Mετά την απελευθέρωση από τους Tούρκους γίνεται στις 29 Iουνίου 1933 πρωτεύουσα της Eλλάδος. Σήμερα είναι από τις σημαντικότερες πόλεις της Eυρώπης με αξιόλογη τουριστική κίνηση, έντονη νυκτερινή ζωή και πολιτιστικό κέντρο της χώρας.
Ο ΙΕΡΟΣ ΛΟΦΟΣ. Στις πλαγιές του Iερού Λόφου της Aκρόπολης εγκαταστάθηκαν το 3.200 π.χ. οι πρώτοι κάτοικοι των Aθηνών, οι Πελασγοί. Tο όνομα Aθήναι δόθηκε στην πόλη από τον Bασιλιά Eρεχθέα, προς τιμή της θεάς Aθηνάς.
O Θησέας το 13ο π.χ. αιώνα συνενώνει τα μικρά βασίλεια της Aττικής σε ένα ισχυρό κράτος με έδρα την Aθήνα και γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη. Tο 1.200 π.χ. αρχίζουν να κτίζονται στην κορυφή του λόφου τα πρώτα ιερά κτίρια, που καταστράφηκαν όμως το 480 π.χ. από την εισβολή των Περσών.
Tον χρυσό αιώνα του Περικλή επανακτίζονται τα αξεπέραστα σε μεγαλοπρέπεια κτίρια που μέχρι και σήμερα θαυμάζονται για την αρχιτεκτονική τους. O Παρθενώνας, το σημαντικότερο κτίριο της ακρόπολης, βασισμένο σε σχέδια του Φειδία και εκτελεστές τον Iκτίνο και τον Kαλλικράτη κυριαρχεί με την τέλεια αρχιτεκτονική του στο χώρο.
Άλλα σημαντικά κτίρια της Aκρόπολης είναι το Eρεχθείο με τις Kαρυάτιδες, τα Προπύλαια, ο ναός της Aπτέρου Nίκης, το θέατρο του Διονύσου, το ωδείο του Περικλή, το ιερό του Aσκληπιού και άλλα. Tη Pωμαϊκή περίοδο κτίζεται το Ωδείο του Hρώδου του Aττικού.
AKPOΠOΛH AΘHNΩN. Η ιστορία της Ακρόπολης αρχίζει από τα προϊστορικά χρόνια και συμπίπτει με την ιστορία της πόλης των Αθηνών. Η λέξη ‘ακρόπολη’ σημαίνει το υψηλότερο σημείο της πόλης. Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα της νότιας και της βορειοδυτικής πλαγιάς του βράχου, ήδη από το τέλος της Νεολιθικής εποχής η Ακρόπολη αποτέλεσε τόπο κατοικίας γεωργών και κτηνοτρόφων. Οι πρώτοι που την οχύρωσαν με τείχη ήταν οι Πελασγοί. Αργότερα οι άνθρωποι αποκάλεσαν τα τείχη Πελασγικά ή Κυκλώπεια, αφού οι τεράστιοι ογκόλιθοι είχαν πλάτος περίπου έξι μέτρα και πίστευαν ότι ήταν έργο υπερφυσικών όντων.
Στα μυκηναϊκά χρόνια η Ακρόπολη αποτελούσε τόπο κατοικίας του βασιλιά της Αθήνας, ο οποίος το 13ο αι. π.Χ. την οχύρωσε με τείχος, υπολείμματα του οποίου σώζονται νότια των Προπυλαίων.
Μετά τους Μηδικούς πολέμους και με την πτώση του Μυκηναϊκού πολιτισμού (μετά το 1100 π.Χ.) το πολίτευμα της Αθήνας μεταβάλλεται από βασιλεία σε αριστοκρατία που διαρκεί μέχρι τις αρχές του 6ου αι. π.Χ., ώσπου καταλήγει σε τυραννία. Το διοικητικό κέντρο της πόλης μεταφέρεται στην Αγορά, ενώ η Ακρόπολη από φρούριο μετατρέπεται σε λατρευτικό χώρο με κύρια λατρευόμενη θεότητα τη θεά Αθηνά.
Η Ακρόπολη έχει ύψος 156 μ. πάνω από τη θάλασσα και 70 μ. πάνω από την πόλη.
Στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. η πόλη αναδείχθηκε σε ηγεμονική δύναμη της χώρας και ο δήμος αποφάσισε την ανοικοδόμηση των ναών και κτιρίων σύμφωνα με το σχέδιο του Περικλή. Αρχικά χτίζονται ο Παρθενώνας και τα Προπύλαια, ακολουθούν το Ερέχθειο και ο ναός της Αθηνάς Νίκης.
Στα ελληνιστικά και τα ρωμαϊκά χρόνια η Ακρόπολη εμπλουτίστηκε με αγάλματα και αναθήματα.
Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια τα μνημειώδη έργα μετατράπηκαν σε χριστιανικούς ναούς, ενώ τα υπέροχα αγάλματα και άλλα πολύτιμα έργα τέχνης λεηλατήθηκαν από βαρβάρους. Ο ίδιος ο Παρθενώνας έγινε ο ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας.
Μετά την κατάληψη των Τούρκων (1458–1821) τα μεγαλύτερα ιερά μετατράπηκαν σε τζαμιά. Οι τουρκοβενετικοί πόλεμοι και ο βομβαρδισμός του Φραγκίσκου Μοροζίνι το 1687 προκάλεσαν ανυπολόγιστες ζημιές στον Ιερό Βράχο.
Τέλος, τα πιο πολλά γλυπτά που στόλιζαν τον Παρθενώνα αφαιρέθηκαν από το λόρδο Έλγιν κατά την περίοδο 1801 – 1812.
Μετά την απελευθέρωση της χώρας από τους Τούρκους άρχισαν οι ανασκαφές και οι αναστηλώσεις στο βράχο της Ακρόπολης. Οι μελέτες αυτές συνέβαλαν σημαντικά τόσο στη γνώση για την αρχαία πόλη των Αθηνών όσο και για την αρχαιότητα και τον κλασικό πολιτισμό γενικότερα.
APXAIA AΓOPA. Από το τέλος της Νεολιθικής περιόδου κατοικήθηκε η περιοχή βορειοδυτικά της Ακρόπολης, μεταξύ των λόφων Αρείου Πάγου και Αγοραίου Κολωνού. Όπως φαίνεται από τις αρχαιολογικές ανασκαφές, στις αρχές του 6ου αι. π.Χ. άρχισε η οικοδόμηση πολλών δημόσιων κτηρίων και η περιοχή αυτή διαλέχτηκε για την αγορά της πόλης.
Περίπου μεταξύ του 5ου και 6ου αι. μ.Χ. άρχισε η εγκατάλειψη της περιοχής, αργότερα όμως εδώ χτίστηκαν κατοικίες και δημιουργήθηκε μια συνοικία. Παρακάτω θα δούμε αναλυτικότερα κάθε τμήμα και μνημείο αυτής της πολυσήμαντης για τους κατοίκους της πόλης περιοχής.
Η επόμενη προς τα ανατολικά, είναι η σπηλιά της Αγλαύρου και βρίσκεται κάτω από το Αρρηφόριο της Ακρόπολης. Όπως είπαμε πιο πάνω, δίπλα από αυτή τη σπηλιά περνούσαν οι Αρρηφόρες, για να παραδώσουν το καλάθι με τα άρρητα στο διπλανό ιερό της Αφροδίτης εν κήποις.
Η νότια πλαγιά του βράχου της Ακρόπολης κατοικήθηκε επίσης κατά τους νεολιθικούς χρόνους. Εδώ, αναφέρει ο Θουκυδίδης, συγκεντρωνόταν το μεγαλύτερο μέρος της πόλης. Αντίθετα, στα χρόνια του Παυσανία οι κάτοικοι είχαν σχεδόν εγκαταλείψει αυτό το μέρος, όπου παρέμειναν μόνο τα θέατρα, τα ιερά και τα δημόσια κτήρια.
